het gaat erom dat mensen de juiste invulling ervan niet kennen "
Eens, waarbij ik aanteken dat ik van mening ben dat je verder gaat door de term dominantie verkeerd te gebruiken door het woord dwang synoniem te stellen aan dominantie. Het opleggen van gedrag of handelingen (afdwingen) is niet noodzakelijk een uiting van dominantie, niet zolang dat vanuit een vertrouwensband gebeurd en die vertrouwensband niet wordt beschadigd.
Een opdracht (afdwingen van gedrag of handelen) geven is niet hetzelfde als iemand domineren of overheersen (iets waar ik als militair leidinggevende ruim ervaring mee heb).
als de hele groep waar je leiding aan geeft geen zin heeft in die stap te doen in bv een automatiseringproces, dan kan je als leidinggevende zeggen : en toch gaan we het doen
alleen....... als de leidinggevende geen enkel vertrouwen heeft van die groep, gaat het niet werken, maar er moet af en toe wel degelijk een zekere dwang worden uitgeoefend, alleen niet uit kwaadaardigheid, maar mijn ervaring is, als niemand dat doet, er ook niks meer tot stand komt. "
Dat heet directief leiderschap en is ook prima (in situaties die daarom vragen). Waar het om gaat is de onderliggende reden om daarin mee te gaan. Je kan niet telkens weer dwangmatig handelen opleggen. Dat keert zich vanzelf tegen je. En juist daarin ligt de kern van het verschil tussen leiderschap en dominantie.
Helemaal juist.





Gewoon omdat het kan en omdat ik dat liever doe dan hem zelf over de trap laten racen. Overigens in goed vertrouwen. Ik wordt er niet meer of minder leider van. Feit is wel dat omdat er vertrouwen is dit kan. 








